Nanny on tour!

0 Flares 0 Flares ×

Heeerlijk! Ze is er weer! Nanny Jo..
Elke dinsdagavond kunnen we weer smullen van het (leed)vermaak dat opvoeden soms gewoon met zich meebrengt.
Je huivert mee, leeft mee, voelt mee, maar bovenal ben je opgelucht dat het in jouw gezin (nog) allemaal niet zo’n vaart loopt.

De meningen zijn, zoals over alles, verdeeld. Het strafstoeltje heeft bijvoorbeeld al de nodige discussie opgeleverd. Verschillende ouders, pedagogen en opvoedkundigen hebben dit stoeltje al verguist en geven aan dat praten en knuffelen toch echt beter is.

Ja natuurlijk is praten en knuffelen beter dan je kind op de strafbank kwakken, maar in sommige (lees: uit de hand gelopen) gevallen kan het volgens mij een stuk beter uitpakken om je als ouder iets autoritairder op te stellen en het stadium van praten en knuffelen als gepasseerd te beschouwen. Mits het stoeltje adequaat en als ultimum remedium wordt gebruikt (dus als praten en knuffelen simpelweg geen optie meer is), lijkt mij dit best een zinvol instrument. Maar goed, zoals ik al zei zijn de meningen verdeeld en mijn kind is nog way te jong voor een strafstoel dus misschien denk ik er te zijner tijd ook wel heel anders over. Maar nu nog even niet.

Het tegenkamp vindt dus dat je je kinderen te allen tijde als volstrekt gelijkwaardig moet behandelen en dus altijd op gelijke voet met elkaar in gesprek moet blijven. Dat kan, en die mensen moeten dan vooral ook maar niet kijken naar deze serie, behalve als ze de behoefte hebben er flink op af te geven natuurlijk.

Persoonlijk vind ik dat je als opvoeder best af en toe een beetje autoritair mag zijn, omdat ik ook van mening ben dat ouders in de opvoedende fase en kinderen in de minderjarige fase gewoon niet volledig gelijkwaardig aan elkaar zijn. Als ouder dien je je kind zaken bij te brengen over het leven en moet je daarbinnen ook de nodige grenzen stellen, welke grenzen kinderen nou eenmaal liever niet krijgen, soms in het geheel niet accepteren en vooral ook heel graag opzoeken en overschrijden. Mijns inziens kom je er dan niet altijd met praten en knuffelen. Zo zit de grote mensenwereld waar wij onze kinderen voor klaarstomen immers ook niet altijd in elkaar. Als je het niet eens bent met je baas, dan zou een gesprek en een dikke knuffel wellicht in bepaalde situaties een uitkomst kunnen bieden, maar soms moet je ook gewoon accepteren dat dingen anders gaan dan je zou willen en dien je je te conformeren. Als we niet zouden leren dat de wereld zo in elkaar steekt, dan wordt het volgens mij echt een zooitje ongeregeld.

Wat er ook allemaal van zij, vind ik de aanpak van de zogeheten Supernanny doorgaans effectief en boekt zij snel resultaat voor ouders die met hun handen in het haar zitten en kinderen die elkaar en soms de ouders erbij de hersens inslaan. Uiteraard heeft onze Jo voor een tv-programma maar beperkt de tijd en is het de vraag of de ouders in kwestie het na vertrek van de camera’s weten vol te houden, maar de ouderlijke neuzen zijn alvast goed op de feiten gedrukt en het begin van het broodnodige inzicht is daar.
En dat is al iets.

Het enige wat ik persoonlijk echt niet begrijp is dat de ouders de vuile was zo open en bloot op de tv gooien. Ok, ik schrijf ook over mijn eigen ervaringen binnen de opvoeding etc., maar een tv-programma waarin niet alleen de ouders (die kiezen er immers bewust voor) maar ook de kinderen niet bepaald op hun florissantst in beeld verschijnen en gezien kan worden door klasgenootjes, ouders van klasgenootjes, familieleden, buren etc. Dit zou ik mijn kind persoonlijk niet willen aandoen…en mezelf trouwens ook niet.

Ondanks dat de problemen binnen de betreffende gezinnen in dit programma vaak wel de spuigaten uitlopen, denk ik toch dat zich in de kern daarvan herkenbare dingen bevinden voor iedere ouder. Of in ieder geval dat je bij het zien van het programma begrijpt waar het in dat gezin mis heeft kunnen gaan, maar dat jij in een mogelijk vergelijkbare situatie gelukkig voor een andere en betere aanpak hebt gekozen die wel goed uitpakt. Ook kan je bepaalde tips and tricks meenemen voor de toekomst, waarin jezelf misschien ook nog voor hetere opvoedingsvuren komt te staan dan je tot nu toe hebt ervaren.

Want laten we wel zijn; opvoeden is best een hele klus en een beetje hulp van een (ervarings)deskundige kan soms echt geen kwaad. Dus ik zit er weer klaar voor, zet em op Jo (en ouders!)!

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Email -- Google+ 0 0 Flares ×

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *