nog lang geen 2…en dol op nee!

0 Flares 0 Flares ×

Wie kent em niet? De fameuze uitdrukking waar het om peuters gaat: “ik ben twee en ik zeg nee”..
Mag ik even mijn hart vasthouden?! Mijn zoon is nog lang geen twee en heeft sinds enige tijd al een innige vriendschap gesloten met “nee!”, zowel in woorden als in daden gaan zij hand in hand.
Wil dit betekenen dat ik het ergste straks al gehad heb als de peuterpubertijd zich officieel aandient of begint die pubertijd van mijn zoon alvast in de dreumesfase om zo goed voorbereid en gewapend ten strijde te kunnen trekken na zijn tweede verjaardag?

Hoe schattig vond ik het een tijdje terug nog dat zoonlief nee kon zeggen, 1 van zijn eerste woordjes.. Alleen toen zei hij me nog slechts na in situaties waarin hij iets deed dat hij niet mocht, inclusief opgeheven vingertje (confronterend!).
Nu ligt het initiatief volledig bij hemzelf.en weet hij de betekenis en uitspraak van dit betreffende woordje al uitstekend zelf toe te passen op zijn dagelijks handelen.

Het avondeten vliegt me soms letterlijk om de oren, vergezeld van het favoriete woord NEE. Hierbij worden zowel hoofd als bovenlijf uiterst dramatisch van mij afgewend en zo blijft zoonlief een aantal seconden roerloos in de negeerstand hangen aan de andere kant van zijn kinderstoel, om dit te herhalen zo vaak en zo lang dit nodig is. Ik vind het ook wel weer reuzekomisch, maar ik probeer er maar niet hardop om te lachen. Ik vrees dat dit de stampij nog erger maakt. Wat ik vooral hilarisch vind, is als hij zich even vergist heeft en er per ongeluk achter komt dat hetgeen ik hem in zijn optiek door de strot probeer te duwen best heel lekker is. Dan is alle drama als sneeuw voor de zon verdwenen en smikkelt hij er lustig op los, waarbij hij mij met zijn zoetste gezichtje (schuldbewust?) aankijkt. Alsof hij mij niet net de trommelvliezen uit mijn oren heeft gegild en heeft geprobeerd mij een tik te verkopen. Het zoete snoetje maakt alles spontaan weer goed. Maar stiekem in mijn achterhoofd dienen de welbekende (openbare!) peuterpubertijdtaferelen zich aan met aan de grond genagelde gillende minimensjes midden op straat, in een vol restaurant of in de supermarkt, vergezeld van rood aangelopen moeders die zich nu pas beseffen hoe verdomd rood schaamrood eigenlijk kan zijn. Het angstzweet breekt mij toch enigszins uit. Dat gaat dus allemaal nog komen en hoe ga ik dat in hemelsnaam handelen?!

De binnenpretjes vergaan me spontaan en ik denk aan de inmiddels onder ouders welbekende uitspraken:

– Ik ben twee en ik zeg nee
– Ik ben drie en ik wil het nie

Verder dan dit reikt mijn kennis gelukkig nog niet, maar ik kan er zo nog wel een aantal bij verzinnen die met een beetje pech nog opgaan ook tegen die tijd:

– Ik ben vier en het interesseert me geen zier
– Ik ben vijf en ik ga je te lijf
– ik ben zes en ik geef je dikke stress
en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan tot aan de adolescentie maar daar wordt natuurlijk niemand vrolijk van 😉

Dus voor het naïeve gemak ga ik er vooralsnog even vanuit dat mijn zoon er nu vroeg bij is en tegen de tijd dat hij twee wordt zoetjes de volgende slogan introduceert: Ik ben twee en ik doe mee!! Ik hoor je denken…”dream on mamma!”

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Email -- Google+ 0 0 Flares ×

4 Comments on “nog lang geen 2…en dol op nee!

  1. Tja, nee is hier inderdaad van lang voor de tweede verjaardag tot vandaag de dag nog een favoriet woord. Ik voel met je mee hoor, vooral als de nay-sayer ook nog net zo koppig is als zijn moeder. Later (veel later) zijn we er vast blij mee…

  2. Wat een horror verhaal wat me maar al te bekend voorkomt. Het nee roepen gaat hier vaak samen met heel hard nee schudden en af en toe een heel hard zwaaiend nee vingertje erbij… J is nu 21 maanden maar weigert standaard alles; eten wil hij in eerste instantie niet, totdat we het hem bijna letterlijk in z’n mond duwen en dan gaat hij pas overstag; schreeuwen als hij z’n zin niet krijgt gebeurt hier regelmatig: op straat, in de supermarkt, op allemaal plekken waar je het liever niet wilt. Maar goed we houden maar vast aan: “het is een fase” 😅

    • Ja dit zal je vast bekend voorkomen met jullie dreumes! En inderdaad.. Het is maar een fase..misschien wel een heeeele lange maar ok 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *