back to normal..

0 Flares 0 Flares ×

We hebben net een hel van een kinderziekte achter de rug, de waterpokken zijn eindelijk weer op hun retour. Ik ben zo blij als een kind om mijn zoontje weer te zien lachen en spelen en dat de ergste jeuk die hem zo gekweld heeft weg begint te trekken. De machteloosheid die je als moeder ervaart tijdens pijn of ander ongerief van je kind, vind ik echt heel zwaar. Opluchting alom dus in huize Mammamoiselle!

Maar, nu de ziekte de deur weer uit is, dient een ander daaruit voortvloeiend dilemma zich aan. Privileges die in het normale leven niet bestaan, worden tijdens het ziekbed in het leven geroepen om je kind het zo gemakkelijk en fijn als mogelijk te maken tijdens de ongemakken die hij ervaart tijdens het ziek zijn. Als je kind ziek is geweest duurt het dus eventjes om weer in het normale ritme te komen, is mijn ervaring.

Denk hierbij aan zaken als in slaap wiegen en slapend wegleggen, bij mama in bed slapen als het eerstgenoemde geen soelaas biedt, sapjes in plaats van water, veelvuldig oppakken als kindlief daar behoefte aan heeft, de hele dag samen boekjes lezen of televisie kijken. En jullie weten dit lijstje van privileges vast verder aan te vullen.

Als kindjes ziek zijn, worden ze dus verwend; zowel letterlijk als figuurlijk. Heel begrijpelijk, instinctief en gewoon volstrekt noodzakelijk, daar niet van, maar draai het maar weer even terug.
Mijn zoontje is anderhalf, dus daar valt nu nog niet mee  te praten of te onderhandelen. Als ze wat ouder zijn is het misschien makkelijker om uit te leggen dat bepaalde privileges alleen gelden bij ziekte en dat daarna weer “gewoon” gedaan gaat worden. Mijn zoontje begrijpt dit zoals gezegd nog niet en begrijpt dus ook niet dat ik er nu iets minder van gecharmeerd ben om midden in de nacht aan zijn bed te staan omdat hij heeft bedacht niet meer te willen slapen, of wel maar dan alleen als hij eerst uitgebreid geknuffeld en gewiegd is. Hij is nu zo gewend dat ik tijdens zijn ongerief bij iedere scheet aan zijn bedje stond, klaar om hem weer in slaap te wiegen, dat het even het nodige aan adem en doorzettingsvermogen vergt om dit weer terug te draaien. Zo staat zoonlief nu om negen uur ’s ochtends ook al naar de tv te wijzen en driftig te hummen dat ik dat ding aan moet zetten. De normaal zo grote interesse in de duplo, het kookgerei en de brandweerauto lijkt dus wat naar de achtergrond verschoven. Jammerrrr!

Gezien het aantal dagen dat de waterpokken ons hebben lastig gevallen, gepaard met de ernstige mate van ziek zijn van mijn zoon, kost het misschien ook wel meer moeite nu dan na een relatief simpel griepje. Maar gewoontes als deze sluipen er kennelijk heel snel in en moeten in dit geval dus niet de kans krijgen om echt gewoon te worden.

Over het algemeen werkt consequent zijn toch het best, dus even doorzetten en het (veelal geacteerde) gehuil met de zielige pruillip even voor lief nemen. De verwennerij was voor zijn bestwil en het afkicken ervan voor die van mij 😉

 

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Email -- Google+ 0 0 Flares ×

One Comment on “back to normal..

  1. De waterpokken waren ook echt de hel hier; J zat letterlijk van z’n hoofd tot z’n voeten onder de waterpokken, zo zielig!
    Wel heeft dat schuim tegen de waterpokken jeuk heel goed geholpen. Hij heeft nu nog een paar littekens, maar hopelijk trekken die ook wel weer weg.
    Het teruggaan naar het oude ritme is inderdaad erg lastig. Ik heb wel gemerkt dat consequent blijven daarna het beste werkt. Op een gegeven moment gaat hij weer wennen aan het normale ritme al is dat wel erg lastig in het begin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *