moederliefde ♥

Uniek en onvoorwaardelijk is de liefde van een moeder voor haar kind, dat weet ik nu

Negen maanden lang had ik een blind date met de liefde van mijn leven

Ik leerde je kennen, in een rustig tempo, stap voor stap, maand na maand

En op die ene mooie dag nam ware liefde het over van de blinde kriebels in mijn buik

Fysiek werd de verbinding verbroken, maar mentaal blijft deze bestaan, onlosmakelijk verbonden

Jij bent altijd bij mij, ook als je er niet bent

Als je ligt te slapen, mis ik je, al ben je vlakbij

Wel tien keer wil ik bij je kijken, je wangetje aaien, je haartjes ruiken

Mijn hart is van jou, een warm kloppend huisje waar jij altijd wonen zal

Ik hou van jou mijn kleine man, mijn grote vriend

©www.mammamoiselle.nl

Meningitis B: een vaccin alstublieft!

Hersenvliesontsteking bij je kind: het is de nachtmerrie van veel ouders. Altijd alert zijn op paarsrode puntjes in combinatie met een stijve nek. Zover was ik. Totdat ik gister op het nieuws een nogal alarmerend bericht hierover hoorde. Eerder heb ik hier niet veel meer bij stilgestaan. Met name ook omdat baby’s met veertien maanden worden ingeënt tegen Meningitis C. Wist ik veel dat er ook nog Meningitis A en B was, hoewel dat op zich natuurlijk ontzettend logisch is, want waarom is er anders überhaupt een C-variant? Maar goed, hoe logisch het misschien ook is, ik heb er nooit verder over nagedacht. Tot nu dus.

Read More

klein & puur

tmp_25898-TextArt_160322202853-88434655

back to normal..

We hebben net een hel van een kinderziekte achter de rug, de waterpokken zijn eindelijk weer op hun retour. Ik ben zo blij als een kind om mijn zoontje weer te zien lachen en spelen en dat de ergste jeuk die hem zo gekweld heeft weg begint te trekken. De machteloosheid die je als moeder ervaart tijdens pijn of ander ongerief van je kind, vind ik echt heel zwaar. Opluchting alom dus in huize Mammamoiselle!

Maar, nu de ziekte de deur weer uit is, dient een ander daaruit voortvloeiend dilemma zich aan. Privileges die in het normale leven niet bestaan, worden tijdens het ziekbed in het leven geroepen om je kind het zo gemakkelijk en fijn als mogelijk te maken tijdens de ongemakken die hij ervaart tijdens het ziek zijn. Als je kind ziek is geweest duurt het dus eventjes om weer in het normale ritme te komen, is mijn ervaring.
Read More

Nanny on tour!

Heeerlijk! Ze is er weer! Nanny Jo..
Elke dinsdagavond kunnen we weer smullen van het (leed)vermaak dat opvoeden soms gewoon met zich meebrengt.
Je huivert mee, leeft mee, voelt mee, maar bovenal ben je opgelucht dat het in jouw gezin (nog) allemaal niet zo’n vaart loopt.

De meningen zijn, zoals over alles, verdeeld. Het strafstoeltje heeft bijvoorbeeld al de nodige discussie opgeleverd. Verschillende ouders, pedagogen en opvoedkundigen hebben dit stoeltje al verguist en geven aan dat praten en knuffelen toch echt beter is.

Ja natuurlijk is praten en knuffelen beter dan je kind op de strafbank kwakken, maar in sommige (lees: uit de hand gelopen) gevallen kan het volgens mij een stuk beter uitpakken om je als ouder iets autoritairder op te stellen en het stadium van praten en knuffelen als gepasseerd te beschouwen. Mits het stoeltje adequaat en als ultimum remedium wordt gebruikt (dus als praten en knuffelen simpelweg geen optie meer is), lijkt mij dit best een zinvol instrument. Maar goed, zoals ik al zei zijn de meningen verdeeld en mijn kind is nog way te jong voor een strafstoel dus misschien denk ik er te zijner tijd ook wel heel anders over. Maar nu nog even niet.
Read More

Pestpokken!

Kan iemand mij vertellen waarom wij in Nederland ons kroost niet inenten tegen de waterpokken?!? In veel andere Europese landen wordt gevaccineerd tegen deze horror, niet in de laatste plaats om te voorkomen dat je later ook nog gordelroos oploopt. Ook niet bepaald een plezierige aandoening, die veroorzaakt wordt door hetzelfde virus dat de waterpokken bij kinderen veroorzaakt.

Voor zwangeren is het zelfs gevaarlijk om in aanraking te komen met het overigens ook nog eens hyperbesmettelijke virus. Ook sterven er jaarlijks zelfs nog kinderen in Nederland aan de gevolgen van de waterpokken, want ook al verloopt deze kinderziekte doorgaans onschuldig, er zijn ook ernstige complicaties mogelijk die zelfs kunnen lijden tot sterfgevallen. Vooralsnog zie ik dus best veel redenen om dit pokkenvirus op te nemen in het Rijksvaccinatieprogramma. Maar goed, dit zou voor mijn zoon te laat komen want hij heeft het inmiddels al flink te pakken.

Wat een hel! Twee weken vakantie. De eerste week een beetje bij kunnen tanken, om de tweede week alweer volledig leeg te lopen omdat mijn zoon op de crèche naar alle waarschijnlijkheid vol in zijn gezicht is gehoest door een kind met waterpokken. Hoppa!
Read More

Oudergesprekje..

Vanavond heb ik een oudergesprekje op de crèche. De tweede sinds het leven van mijn zoon. Het eerste oudergesprek vond plaats toen mijn zoon nog niet eens kon kruipen. Ik kon mij toen werkelijk helemaal niets serieus voorstellen bij zo’n gesprek over mijn baby en toen ik er voor werd uitgenodigd voelde ik mij toch heel even in de maling genomen.

Het woord oudergesprek deed mij eigenlijk meer denken aan basisschoolkinderen die allerlei kattenkwaad met medeklasgenoten uithalen of pubers die met regelmaat bij de rector worden geroepen omdat ze weer eens een prullenbak in de hens hebben gestoken of een leraar de overspannenheid in hebben gepest.

Een volledig verkeerd beeld, zo blijkt. Nee, oudergesprekken beginnen al op de crèche, nog voordat je kind ook maar zijn eerste levensjaar heeft kunnen vieren of zijn eerste woordje heeft kunnen uitspreken.
Read More

Ontzwangeren, heb je even?

Tja, mijn figuur ruim een jaar na dato.. Na dato van wat?
Van de bevalling. 
Negen maanden zwanger, negen maanden ontzwangeren, toch?

Dit leek mij goed te doen, ik had heus niet verwacht dat ik gelijk al in mijn lievelingsskinny het ziekenhuis uit zou sprinten. Maar inmiddels ben ik al ruim zestien maanden aan het ontzwangeren en kan ik me toch niet geheel aan de indruk onttrekken dat mijn figuur er nog steeds een beetje boel anders uitziet dan voorheen. Die lievelingsskinny pas ik namelijk nog steeds niet van harte, dat wil zeggen niet als ik het belangrijk vind dat ik tijdens het dragen ook nog adem kan halen. En om dan maar gelijk heel eerlijk te zijn, vind ik sommige zwangerschapsbroeken nog steeds fijn om te dragen: en niet alleen in huis mensen!
Read More

Time for me!

Als (alleenstaande) moeder is het soms moeilijk voor te stellen dat je ooit de tijd hebt gehad om een paar uur lang met een kop thee en de nodige versnaperingen op de bank een boek te liggen lezen, of om lekker uitgebreid in bad te gaan (inclusief masker- en scrubsessies), langer dan vijf gehaaste minuten een winkel van binnen te zien of om überhaupt enige tijd met jezelf door te brengen. En toch is juist die tijd voor jezelf binnen het hectische, drukke en turbulente leven van een alleenstaande- en werkende moeder essentieel!
Read More

Stappestappestap..

Zo ben je geboren en lig je hulpeloos op mijn buik, in werkelijk alles volledig afhankelijk van mij.
Zo rol je om van je rug naar je buik, de eerste echte mijlpaal in je kleine leventje.
Zo tijger je als een volleerd commando over de vloer.
Zo kruip je op handjes en knietjes de kamer rond op verkenningstocht.
Zo zeg je je eerste woordje (Mamma!)
En zo loop je ineens, sinds deze week.

Weer zo’n enorme mijlpaal en letterlijk ook weer een stapje verder op weg naar onafhankelijkheid van mij.
Read More